Japonya’da Tarım

Japonya, 2011’deki tsunami felakatinden sonra tarımda kendini büyük ölçüde geliştirmiş bir ülkedir.

Japonya’da shigeharu shimamura adında bir bitki fizyoloğu 2011’de ülkeyi vuran deprem ve tsunami sonrası temel gıdalara olan bağımlılığın ne kadar önemli olduğunu ve Japonya şartlarında (coğrafi ve doğal afetler) konvansiyonel tarımcılığın ne kadar kırılgan olduğunu fark etmiş. bunun üzerine yaşadığı bölgede daha önceden sony’nin boşalttığı yarım futbol sahası büyüklüğündeki bir fabrikayı alıp kapalı alanda endüstriyel tarımcılık yapmaya başlamış.

bu fabrikanın (fabrika demekte bir sakınca görmüyorum) alametifarikası ge ile ortaklaşa geliştirilen led ışık sistemlerindeymiş. bu sistem ile optimum gece-gündüz koşulları sağlanarak sebzelerin sadece daha hızlı yetişmesini sağlamamışlar ayrıca vitamin ve mineral değerlerini de maksimuma çıkartmışlar.

konvansiyonel tarımcılığa göre avanataj sağladıkları bir başka alanda hasat zamanı oluşan kayıpların minumuma indirilmesi olmuş. konvasiyonel tarımcılıkta marulun hasatında oluşan ürün kaybı ortalamada %40 ile %50 arasında değişirken bu fabrikada bu oran %10 seviyesinde kalmış.

son ama belkide en önemli farkın yaratıldığı yer ise su kullanımında olmuş. konvansiyonel tarımcılıkta marul üretmek için kullanılan suyun sadece %1’ini kullanarak marul üretmeyi başarmışlar.